Νέα ερώτηση Τρεμόπουλου στο ευρωκοινοβούλιο για την πρόσφατη υπουργική απόφαση που καλύπτει την καταστροφική αλιεία
Νέα ερώτηση κατέθεσε ο Ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Μιχάλης Τρεμόπουλος για την παραβίαση από την Ελλάδα του Ευρωπαϊκού Κανονισμού Ε.Κ.1967/2006 που απαγορεύει την αλιεία με μηχανότρατα σε απόσταση μικρότερη του 1,5 ναυτικού μιλίου από τις ακτές. Τα αλιευτικά εργαλεία της μηχανότρατας σύρονται στο βυθό και καταστρέφουν την υποθαλάσσια βλάστηση και τα σημεία αναπαραγωγής των ψαριών.
Για το ίδιο θέμα είχε κατατεθεί ερώτηση του Μιχ. Τρεμόπουλου και τον προηγούμενο μήνα, με αφορμή την υπουργική απόφαση ΦΕΚ 776 Β/ 6-5-2011. του τ. υπουργού Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας κ. Διαμαντίδη. Με την τελευταία επιτρέπεται έμμεσα η αλιεία με μηχανότρατα σε απόσταση μέχρι 1 ναυτικό μίλι από τις ακτές, 33% δηλαδή εγγύτερα σε σχέση με την απόσταση του 1,5 ναυτικού μιλίου που προβλέπει ως ελάχιστο όριο ο κανονισμός.
Στη νέα ερώτησή του ο Μιχ. Τρεμόπουλος επισημαίνει ότι η ελληνική διοίκηση ορίζει για τη μισή σχεδόν ελληνική ακτογραμμή εξαιρέσεις και παρεκκλίσεις που δεν έχουν καμία επιστημονική τεκμηρίωση. Επικαλείται σχετικά έρευνα της οργάνωσης ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ- Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας που υπολογίζει σε 45% το ποσοστό εξαιρέσεων των ελληνικών ακτών. Οι εξαιρέσεις αυτές αφορούν σχεδόν ολόκληρο το Ν. Αιγαίο ( Κυκλάδες, Δωδεκάνησα, Ικαρία ,Σάμο, Χίο, Μυτιλήνη και Β. Κρήτη) αλλά και τον Σαρωνικό και άλλες περιοχές.
Πρόσφατα μάλιστα, η Πανελλήνια Ένωση Πλοιοκτητών Μέσης Αλιείας (οι ενδιαφερόμενοι ιδιοκτήτες των σκαφών με δίκτυα τράτας -μηχανότρατες) προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας ζητώντας να ακυρωθεί η αναφερόμενη Υπουργική Απόφαση. Δηλώνοντας πλήρως αντίθετοι στο όριο του 1,5 ν.μ. από την ακτή ανεξάρτητα από το υποθαλάσσιο βάθος και αμφισβητώντας έτσι τα κριτήρια του Ευρωπαϊκού Κανονισμού, ζητούν έμμεσα την επαναφορά παλαιότερων υπουργικών αποφάσεων της Νέας Δημοκρατίας που επέτρεπαν το ψάρεμα με μηχανότρατα μέχρι 1 ν.μ. από την ακτή και μέχρι 50 μέτρα βάθος, οδηγώντας σε πλήρη καταστρατήγηση της ελληνικής και ευρωπαϊκής νομοθεσίας.
«Οι φυσικοί πόροι της αλιείας είναι απαράδεκτο να θυσιάζονται σε κοντόφθαλμα πελατειακά συμφέροντα», δήλωσε ο Μιχάλης Τρεμόπουλος. «Η επιμονή των κυβερνήσεων, πρώτα της Νέας Δημοκρατίας και τώρα του ΠΑΣΟΚ, να αρνούνται στην πράξη την εφαρμογή των ευρωπαϊκών κανόνων και περιορισμών, οδηγεί να συνεχίζονται οι αλιευτικές πρακτικές από τις μηχανότρατες που καταστρέφουν το βυθό, υποβαθμίζουν τις παράκτιες ζώνες και δεν επιτρέπουν την αναπαραγωγή των ψαριών και την αναγέννηση των ιχθυοαποθεμάτων στις θάλασσές μας. Ακόμη κι αν δεν υπήρχε ο ευρωπαϊκός κανονισμός για την ελάχιστη απόσταση, θα έπρεπε να θεσπίσουμε εμείς ανάλογη εθνική νομοθεσία. Το μέλλον της αλιείας μπορεί να είναι μόνο η ήπια παράκτια αλιεία, που χρειάζεται αυστηρούς και δίκαιους κανόνες για όλους, προστατευόμενες περιοχές ως καταφύγια των ψαριών για αναπαραγωγή, τερματισμό της σκανδαλώδους και παράνομης εύνοιας των κομμάτων εξουσίας προς τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα της καταστροφικής αλιείας που αξιώνουν να λεηλατούν όσο γίνεται ευρύτερες περιοχές».
Για κάθε πληροφορία: Σπύρος Ψύχας 6974 510976
Σημείωση για τους συντάκτες: Η μελέτη που επικαλείται ο Μ. Τρεμόπουλος στην ερώτησή του: http://www.archipelago.gr/en/Home/NewsofArchipelagos/tabid/121/xmmid/462/xmid/1657/xmview/2/Default.aspx
(ακολουθούν τα κείμενα των δύο ερωτήσεων του Μιχάλη Τρεμόπουλου)
Θέμα: Παρεκκλίσεις στο Μεσογειακό Κανονισμό για τη Μηχανότρατα στην Ελλάδα
Υπουργική Απόφαση ορίζει για μεγάλο μέρος της επικράτειας, όπως για όλο το Ν. Αιγαίο, το 1 μίλι από τις ακτές ως απόσταση όπου θα μπορεί να εργάζεται το αλιευτικό εργαλείο Τράτα Βυθού (Μηχανότρατα). Ο Μεσογειακός Κανονισμός [2], επιβάλλει τριών ειδών υποχρεώσεις στα κράτη μέλη: τεχνικά μέτρα που αφορούν τη χρήση των αλιευτικών εργαλείων (π.χ. ελάχιστες αποστάσεις από την ακτή, ελάχιστη διάμετρος διχτυών, κ.α.), θέσπιση εθνικών διαχειριστικών σχεδίων και θεσμοθέτηση νέων θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών που συμβάλλουν στην ανάκαμψη των αλιευμάτων και της αλιείας. Δυνατότητες παρέκκλισης προβλέπονται υπό αυστηρές προϋποθέσεις και διαδικασίες, που περιλαμβάνουν προηγούμενη έγκριση συνολικού διαχειριστικού σχεδίου βασισμένου σε σαφή επιστημονική τεκμηρίωση, ενώ τυχόν παρεκκλίσεις θα πρέπει να αφορούν συγκεκριμένες περιοχές και αλιευτικά σκάφη.
Όσο γνωρίζουμε καμία επίσημη μελέτη δεν έχει εκπονηθεί για την τεκμηρίωση τυχόν αποκλίσεων, ενώ τα τελευταία χρόνια δεν έχει ληφθεί μέριμνα για την απρόσκοπτη συλλογή αλιευτικών δεδομένων σε επίπεδο επικράτειας. Για το θέμα της μηχανότρατας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε αποστείλει το 2010 σχετικές επιστολές προς τις ελληνικές αρχές, επισημαίνοντας την καταστρατήγηση της κοινοτικής νομοθεσίας, καταλήγοντας σε τελική προειδοποιητική επιστολή στις αρχές του έτους [3]. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης η Επιτροπή θα κινούσε διαδικασία παράβασης, που προβλέπει παραπομπή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και επιβολή προστίμων.
Σύμφωνα με αυτά τα δεδομένα, ερωτάται η Επιτροπή:
1. Η πρόσφατη Υπουργική απόφαση που ορίζει ότι το καταστροφικό αλιευτικό εργαλείο της Μηχανότρατας μπορεί να αλιεύει στο 1 μίλι από τις ακτές, συνάδει με τις δεσμεύσεις του Μεσογειακού Κανονισμού;
2. Η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης γι΄ αυτή την παρέκκλιση έχει την απαιτούμενη επιστημονική τεκμηρίωση που να τη δικαιολογεί;
3. Αν όχι, τι μέτρα είναι διατεθειμένη να λάβει προς συμμόρφωση της Ελλάδας με το Μεσογειακό Κανονισμό;
[1] Δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Β΄776/6-5-2011
[2] Council Regulation (EC) 1967/2006 of 21 December 2006
[3] http://ec.europa.eu/fisheries/news_and_events/press_releases/230610/index_en.htm
Θέμα: Μη εφαρμογή του Ε.Κ. 1967/2006 για τη μέση αλιεία
Για την εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1967/2006 η ελληνική διοίκηση εξέδωσε την Υπουργική Απόφαση Υ.Α. 9131/4-1-2011 του τέως υπουργού Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας κ. Ιωάννη Διαμαντίδη που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 776/Β/6-5-2011 σε αντικατάσταση της Υ.Α. 164198/03-03-2008 του πρώην υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Αλ. Κοντού. Με βάση τη νέα Υπουργική Απόφαση απαγορεύεται η χρήση δικτύων τράτας σε απόσταση μικρότερη του 1,5 ν.μ. από τις ακτές, πλην όμως θεσμοποιούνται πολλαπλές εξαιρέσεις-παρεκκλίσεις από αυτήν την απαγόρευση.
Σύμφωνα με έρευνα της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ-Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας(1), η ελληνική διοίκηση περιορίζει την εφαρμογή του κανονισμού στο 51% του μήκους της ελληνικής ακτογραμμής. Έτσι, πρακτικά εξαιρεί το 45% της ακτογραμμής και επιτρέπει την αλιεία με μηχανότρατα σε απόσταση μεγαλύτερη του 1 ν.μ.(αντί του προβλεπόμενου 1,5 ν.μ.) σε περιοχές για τις οποίες δεν έχουν γίνει αναλυτικές επιστημονικές γνωμοδοτήσεις ώστε να τεκμηριώνεται η οποιαδήποτε παρέκκλιση από την εφαρμογή του Ε.Κ. 1967/2006.
Η μη εναρμόνιση, στην πράξη και με πλάγιους τρόπους, της ελληνικής νομοθεσίας με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1967/2006 θα συνεχίζει να επιτρέπει αλιευτικές πρακτικές οι οποίες καταστρέφουν την παράκτια ζώνη και δεν επιτρέπουν την αναγέννηση των ιχθυοαποθεμάτων και την αναπαραγωγή των ψαριών.
Ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:
Α. Πώς προτίθεται να διαχειριστεί τη μη εναρμόνιση στην πράξη της ελληνικής νομοθεσίας με τον Ε.Κ. 1967/2006;
Β. Πώς ελέγχεται η εφαρμογή της Ε.Κ. 1967/2006 σε σχέση με τη θεσμοποίηση εξαιρέσεων και παρεκκλίσεων από την απαγόρευση του 1,5 ν.μ. χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση;
